داغ‌ترین نقطهٔ جهنّم

تاریخ یکشنبه ۸ آذر ۱۳۹۴ | عنوان: آزاد

جای سوزن‌انداختن هم نبود. یاد بیست‌سال پیش افتادم که سالن بسکتبال گرگان قلعهٔ عقاب‌ها بود و جهنّم واقعی. به بدبختی خودم و مهرشاد و مهدیار و امیرحسین را رساندم جای خالی. کیپ هم نشستیم. امیرحسین هفت‌ساله بار اولّ‌ش بود. ذوق‌مرگ شده‌بود از دیدن بسکتبال‌ی که تا‌به‌حال فقط توی تبلیت‌ش بازی کرده‌بود. همان اوّل بازی بازیکن خارجی و دو متر و سی‌سانت‌ی اصفهان (اسلاوکو ورانس) دو بار بلاک کرد سنتر و مهاجم گرگان را و من تازه فهمیدم که وسط فحّاش‌ها نشسته‌ایم. فاک را ارکستروار اوّل نثار خودش کردند و بعد مادرش. اکثر فحش‌های فارسی‌شان هم از فعل گایش بود. مؤدّبانه‌ترین‌ش «باخت نمی‌دیم به‌شون / سی‌‌وسه‌پل تو ...شون» لیدرها بود. بازی که با برد گرگان تمام شد همین‌ها با لودگی شروع کردند به «آی لاو یو ورانس». بازی مهیّج‌ی بود. چسبید. هرچند جای ما داغ‌ترین نقطهٔ جهنّم بود.
پ.ن: همین عصر جمعه داشتم مسابقه بسکتبال کردستان با آرارات تهران را می‌دیدم. از شبکه کردستان. لیگ دستهٔ اوّل. سالن لب‌ریز بود از تماشاچی. خانم‌ها هم بودند. حرکت جالب‌ی هم کرد تلویزون کردستان؛ اذان فقه شافعی را وسط بازی پخش کرد (بی‌«اشهد انّ علیًّ ولی‌الله» و «حیّ علی خیرالعمل») و اذان فقه جعفری را فقط زیرنویس کرد حین بازی.


نوشته‌ای از دردهای خاکستری
http://www.greypain.com

نشانی این صفحه :
http://www.greypain.com/modules/news/article.php?storyid=1953