احقاقِ آرزو!

شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷

1. وقتی توی پیج فیس‌بوک‌م نوشتم «اینایی که اوّل به آرزوشون می‌رسن بعد حقّ‌شون.» و بعد همان را بازنشر کردم در گروه واتس‌اَپ دوستان دورهٔ‌ لیسانس‌م، بازخوردهای متفاوتی گرفتم. کمی قبض و بسط‌ش دهم. البته نه در حد «تئوری قبض‌وبسط شریعت» دکتر عبدالکریم سروش!
2. وقتی در مباحثه گفتم «معتقدم حق، دوردست‌تر از آرزوست» طبق معمول اول به وَرِ عاطفی موضوع رجوع کردم و این شعر احمد شاملو متبادرم شد؛ «من در دوردست‌ترین جای جهان ایستاده‌ام؛ کنار تو!».
3. بجنورد که کار می‌کردم هم‌کاری داشتم که آرزو داشت رئیس اداره‌ای از اداره‌کل‌مان شود. امّا لیاقت‌ش را نداشت. چون شخصیّت حقیقی‌اش فاصله‌ها داشت با جای‌گاه حقوقی مورد آرزویش. به هر دری زد، نشد؛ پاچه‌خاری، دست‌مال یزدی! ... تا این‌که موقع انتخابات مجلس، دم یکی از کاندیداها را دید و بست باهاش؛ رای عشایر با من، پست از تو. مهندس «ح» حالا پنج سالی می‌شود که رئیس است.
4. برای رسیدن به آرزو «برنامه» لازم است. برنامه‌ای که بهترین تعریف‌ش «ساز و کار رسیدن از وضع موجود به مطلوب» است. حق را اما به این دلیل دیر و دورتر می‌بینم که علی‌رغم برنامه‌محوربودن نسبت دارد با تکلیف. با وظیفه. از جنس «لایکلف الله نفساً الّا وسعها» و «لیس للانسان الّا ما سعی» است.
5. دبیر دینی سال چهارم دبیرستان‌مان خیلی تند بود و متعصّب؛ مقابل اهل سنّت و روی تشیع. می‌گفت «بلوچ‌ها و ترکمن‌ها، موقع گذاشتن میّت‌شون توی قبر، در گوش‌ش می‌گن تو که رفتی اما حق با علی بود»!!!
6. به‌نظرم آرزو بیش‌تر محتمل است که دل آدم را بزند، تا حق!
7. من نمی‌دانم چرا آرزو اسم دخترهاست اما می‌دانم حق، محقّق می‌شود اگر بزرگ‌تر از آرزوی‌مان باشیم!
8. آدم‌ها از حقّ‌‌شان راحت‌تر می‌گذرند تا آرزوی‌شان و همین می‌تواند نافی و ناقض هر آن‌چه گفتم، باشد!

صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه 
 
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم

فرستنده شاخه
مهمان
فرستاده‌شده در تاریخ: ۱۳۹۷/۳/۶ ۰:۴۳  به روز‌شده در تاریخ: ۱۳۹۷/۳/۶ ۲۱:۵۶
 نظر
چ سنگین!
پاسخ

فرستنده شاخه
greypain
فرستاده‌شده در تاریخ: ۱۳۹۷/۳/۶ ۲۱:۵۷  به روز‌شده در تاریخ: ۱۳۹۷/۳/۶ ۲۱:۵۷
وبمستر
عضویت از: ۱۳۸۹/۶/۳
از:
پیام: 10926
 پاسخ به نظر
واقعاً؟!
پاسخ
ارسال نظر
شرایط نظر*
همه‌ی نظرها نیاز به تایید مدیر سایت دارند
عنوان*
نام شما*
ایمیل*
وب سایت*
پیام*
کد تایید*
{۴} + {۶} = ?  
نتیجه این عبارت را وارد کنید
حداکثر تعداد تلاش برای ارسال: 10 مرتبه

سرزمین نوستالوژی من:

دیالوگ / مونولوگ:

«بزرگ‌ترین حیله‌ای که شیطان به‌کار برد این‌ه که همهٔ دنیا رو متقاعد کرد که وجود نداره.»

[مظنونین همیشگی/برایان‌سینگر]

دست‌چین دردها:

مهمان خاکستری:

محاله زمانی که آدم خودش حالش بده آدم خوبی سر راهش قرار بگیره...
[از فیس‌بوک «آبان‌دخت»]

ورود

شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید

دعوت:

مریم روستا
---------------------------------------
زرمان
---------------------------------------
نیکولا
---------------------------------------
برای خاطر آیه‌ها
---------------------------------------
عطش‌شکن
---------------------------------------
مجله «داستان همشهری»
-------------------------------------
کوچک‌های بزرگ
-------------------------------------
امروز لی‌لی چی می‌خونه؟
-------------------------------------
ماهی‌طلا
-------------------------------------
قناری معدن
-------------------------------------
ویار تکلّم
-------------------------------------
خرمالوی سیاه
-------------------------------------
حریم خصوصی

افراد آن‌لاین

14 کاربر آن‌لاين است (13 کاربر در حال مشاهده‌ی سایت مطالب سایت)

عضو: 0
مهمان: 14

بیشتر...