مامان دنیا ساده ا‌ست، سخت‌ش نکن

جمعه ۲۷ بهمن ۱۳۹۶

1. «سارا آستروک» سریال مدار صفر درجه وقتی از خیانت حبیب در حقّ یهودیان پاریس مطّلع می‌شود (که در واقع پاپوش عموی سارا بوده برای حبیب) اولین واکنش‌ش واژگون کردن قاب عکس حبیب روی میز اتاق‌ش است. با شک و اشک.
2. توی فیلم‌ها زیاد دیده‌ایم که عاشق و معشوق‌ها بعد از خیانت یا احساس خیانت (که بدتر از خود خیانت است) سریع سراغ عکس‌های دیواری و قدّی و رومیزی طرف می‌روند و پنجه می‌کشند و نعره.
3. چه‌بسا دخترانی که عکس داشتند با مرضیّه برومند و حالا بعد از ویدیوی کوتاه او دربارهٔ حجاب و دختران خیابان انقلاب، عکس‌ها را دچار شیفت‌دیلیت کرده‌اند.
4. سال هشتادوسه بود به‌گمان‌م. خواهرزاده‌ام توی شهر ما درس می‌خواند و با رفقای‌ش خانه اجاره کرده بودند؛ از آن خانه‌ها! یک روز که رفته بودم سرکی به‌شان بزنم، تا پا گذاشتم توی توالت‌شان، ترسیدم! بنر قدّی یک‌ونیم متری مهناز افشار!
5. نادر ابراهیمی، میرزاکوچک‌خان، شریعتی، حاتمی‌کیا، امام‌خمینی، سوسن شریعتی، سارا شریعتی، حسن فتحی، تحریریه روزنامه شرق در سال‌های اوّل سردبیری محمّد قوچانی، فروغ، پرویز شاپور، ترانه علی‌دوستی، مادرم و مادرش، سهراب، شهید چمران و آن سرباز که سلام نظامی داده به حرم شهید خراسان؛ این‌ها عکس‌های اتاق من هستند. عکس‌هایی که «کپشن» هم دارند! مثلاً «من شکست نمی‌خورم؛ ایمان و دوست‌داشتن روئین‌تن‌م کرده‌اند» بین شریعتی و زن‌ش پوران (بی‌بی‌فاطمه) شریعت‌رضوی.
6. عکس‌ها، بک‌گراند ذهن‌مان‌اند. موسیقیِ زندگی. عکس پروفایل. بک‌گراند گوشی. عکس‌ها مثل درب(!) قابلمهٔ سوپ هستند. کیپِ کیپ که شود، سر می‌رود و گند می‌زند به اجاق‌مان.
7. بعضی عکس‌ها، راز آدم‌ها هستند و برخی، رمز آن رازها. مثل پازل عکس‌های مظنونین اتاق کار یک کارآگاه یا مامور تجسّس.
8. عکس‌ها همان‌قدر که نماد عشق‌ند، نمود تنفّر هم هستند. مثل عکس‌هایی که تِم «دارت» می‌شوند!
9. اصلاً عکس، عکسِ آدم‌هاست و برای همین، همه سعی می‌کنیم «خوب» بیفتیم توی عکس! یاد این افتادم چرا؟!؛ «می‌گن خدا مرد رو که آفرید گفت قشنگ‌ه! زن رو که خلق کرد گفت عب نداره، آرایش می‌کنه قشنگ می‌شه!»
10. بهانهٔ این یادداشت، پست اینستاگرامی نفیسه مرشدزاده (نویسنده اسبق مجلهٔ همشهری‌جوان و سردبیر سابق ماه‌نامهٔ داستان) است برای عکس دخترش «زهرا». که سندروم داون است.


تصویر کوچک شده

صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه 
 
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم
ارسال نظر
شرایط نظر*
همه‌ی نظرها نیاز به تایید مدیر سایت دارند
عنوان*
نام شما*
ایمیل*
وب سایت*
پیام*
کد تایید*
{۵} + {۹} = ?  
نتیجه این عبارت را وارد کنید
حداکثر تعداد تلاش برای ارسال: 10 مرتبه

سرزمین نوستالوژی من:

دیالوگ / مونولوگ:

«بزرگ‌ترین حیله‌ای که شیطان به‌کار برد این‌ه که همهٔ دنیا رو متقاعد کرد که وجود نداره.»

[مظنونین همیشگی/برایان‌سینگر]

دست‌چین دردها:

مهمان خاکستری:

محاله زمانی که آدم خودش حالش بده آدم خوبی سر راهش قرار بگیره...
[از فیس‌بوک «آبان‌دخت»]

ورود

شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید

دعوت:

مریم روستا
---------------------------------------
زرمان
---------------------------------------
نیکولا
---------------------------------------
برای خاطر آیه‌ها
---------------------------------------
عطش‌شکن
---------------------------------------
مجله «داستان همشهری»
-------------------------------------
کوچک‌های بزرگ
-------------------------------------
امروز لی‌لی چی می‌خونه؟
-------------------------------------
ماهی‌طلا
-------------------------------------
قناری معدن
-------------------------------------
ویار تکلّم
-------------------------------------
خرمالوی سیاه
-------------------------------------
حریم خصوصی

افراد آن‌لاین

6 کاربر آن‌لاين است (6 کاربر در حال مشاهده‌ی سایت مطالب سایت)

عضو: 0
مهمان: 6

بیشتر...