از کی بپرسم؟!

پنجشنبه ۱۱ دی ۱۳۴۸

از قدیم بحث‌های چالشی را «میزگرد» می‌گفتند. یعنی چند نفر گرد یک میز می‌نشستند تا فیس‌توفیس هم مناظره کنند. اما در اولین مناظره کاندیداهای ریاست جمهوری این اصل بدیهی منظور نشده بود در دکور. دو دیگر این‌که بخش دوم مناظره (سؤالات و عکس‌ها) یک چیزی تو مایه‌های ماده «استعدادهای تحصیلی» آزمون دکترا بود! اما برداشت‌های من: الف- چهره و لب‌خندهای فاتحانه(!) و اعتماد به‌ نفس اوردُز شده قالیباف را دقت کردید؟ مثل علی دایی‌ست. جاه‌طلب‌ی مثبت دارد. ب- سبک اعتراض عارف به بخش دوم اصلاً خوب نبود. خودش دیر متوجه شد و تن داد عاقبت. ج- هر لحظه منتظر بودم مرتضی حیدری (که حسابی دچار کیلوهای اضافه شده!) بگوید «از کی بپرسم»؟! د- به نظرم آن عکس زمین‌های کشاورزی مال ایران نبود (که حدادعادل گفت ایران سرسبز است). وقتی نوبت نظر حدادعادل درباره عکس ساعت شد با خودم گفتم نکند این تکه ترانه سیاوش قمیشی را بخواند؛ «... هم‌دم سکوت تنهایی من تیک‌تیک ساعتمه»! گاف(!)- جای مشایی خالی. نه؟ ل- این درست که بخش دوم در شٱن مناظره نبود اما نتایج جالب‌ی داشت برای بیننده‌ها. بار کمیک سازنده مناظره بر عهده غرضی بود. م- چهره حدادعادل داد می‌زد که خودش هم واقف است که رٱی پایینی دارد (ایشان به احتمال زیاد به نفع یکی از اصول‌گراها انصراف خواهد داد). ن- روحانی نشان داد مثل اکثر روحانی‌ها فن بیان خوبی دارد. و- اقلّ حسن مناظره این بود که عمیق‌ترین مشکلات مردم بازگو شد از تلویزیون تا گوشه‌ای از رسالت «ملی» بودن‌ش عملی شود.

صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه 
 
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم

فرستنده شاخه
مهمان
فرستاده‌شده در تاریخ: ۱۳۹۴/۵/۲۲ ۱۷:۲۸  به روز‌شده در تاریخ: ۱۳۹۴/۵/۲۲ ۲۰:۲۷
 عجب!!!
11دی1348؟؟؟؟
پاسخ

فرستنده شاخه
greypain
فرستاده‌شده در تاریخ: ۱۳۹۴/۵/۲۲ ۲۰:۲۸  به روز‌شده در تاریخ: ۱۳۹۴/۵/۲۲ ۲۰:۲۸
وبمستر
عضویت از: ۱۳۸۹/۶/۳
از:
پیام: 10997
 پاسخ به عجب!!!
ای‌ی؟! چرا این‌جوری شده؟
پاسخ
ارسال نظر
شرایط نظر*
همه‌ی نظرها نیاز به تایید مدیر سایت دارند
عنوان*
نام شما*
ایمیل*
وب سایت*
پیام*
کد تایید*
{۲} + {۴} = ?  
نتیجه این عبارت را وارد کنید
حداکثر تعداد تلاش برای ارسال: 10 مرتبه

سرزمین نوستالوژی من:

دیالوگ / مونولوگ:

«بزرگ‌ترین حیله‌ای که شیطان به‌کار برد این‌ه که همهٔ دنیا رو متقاعد کرد که وجود نداره.»

[مظنونین همیشگی/برایان‌سینگر]

دست‌چین دردها:

مهمان خاکستری:

محاله زمانی که آدم خودش حالش بده آدم خوبی سر راهش قرار بگیره...
[از فیس‌بوک «آبان‌دخت»]

ورود

شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید

دعوت:

مریم روستا
---------------------------------------
زرمان
---------------------------------------
نیکولا
---------------------------------------
برای خاطر آیه‌ها
---------------------------------------
عطش‌شکن
---------------------------------------
مجله «داستان همشهری»
-------------------------------------
کوچک‌های بزرگ
-------------------------------------
امروز لی‌لی چی می‌خونه؟
-------------------------------------
ماهی‌طلا
-------------------------------------
قناری معدن
-------------------------------------
ویار تکلّم
-------------------------------------
خرمالوی سیاه
-------------------------------------
حریم خصوصی

افراد آن‌لاین

3 کاربر آن‌لاين است (3 کاربر در حال مشاهده‌ی سایت مطالب سایت)

عضو: 0
مهمان: 3

بیشتر...