« 1 ... 170 171 172 (173) 174 »
آلت

دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۹

آلت دست آلت نباشیم.

| 3 نظر
طلاق

یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹

طلاق، طلا است آخرش!

| 4 نظر
نفس

شنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۹

آدم با حوا نفس می کشه!

| 4 نظر
زودرس

جمعه ۲۶ شهریور ۱۳۸۹

روستایی و شهری، هر دو نگران اند؛ یکی برای سرمای زودرس، دیگری برای انزال زودرس!

| 2 نظر
بزرگترین دروغ

پنجشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۸۹

برای فروغ فرخزاد
بزرگترین دروغ / فروغ است است؛ / در خاک.

| 3 نظر
سیب

چهارشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۸۹

نیوتن / جاذبه را کشف کرد با سیب / من / دستان تو را.

| 3 نظر
کمی بلند، کمی آهسته

سه شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۸۹

گاهی دلم می خواد بزنم تو سر اونی که کنارم نشسته و بگم: آقا/خانم، آهسته تر صحبت کن با موبایلت. گاهی اما بگم: می شه کمی بلندتر صحبت کنید!

| 2 نظر
سرعت گلوله

دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹

عزرائیل با سرعت گلوله به سمت اعدامی می شتافت.

| 1 نظر
جیغ زیپ!

یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۹

زیپش را که پایین کشیدم جیغ کشید؛ زیپ، فایل بود و جیغ، آنتی ویروسم!

| 2 نظر
اعترافات

شنبه ۲۰ شهریور ۱۳۸۹

1- 29 روز، روزه نگرفتم.
2- چشم و دلم هم روزه نبوده است.
3- مینور هستم.
4- اصلاح گرای اصول طلب هستم.
5- متولد 10 اسفند 1355 هستم.
6- من هم ندارم؛ قسم می خورم!!

| 4 نظر
بدون گناه

جمعه ۱۹ شهریور ۱۳۸۹

به بهانه عید وارستگان
فطر، بازگشت به فطرت است و عید - به قول مولا - هر روز است؛ بدون گناه. ولله الحمد، الحمد لله علی ما هدانا ...

| 1 نظر
کم خون

پنجشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸۹

برگه آزمایشم را که خواند گفت: کم خونی جوون. گفتمش: پس نوبت خون آشامی است دکتر.

| 1 نظر
این سه

چهارشنبه ۱۷ شهریور ۱۳۸۹

از این سه می ترسم؛ مرگ، پله برقی و تهران!

| 3 نظر
این و این

سه شنبه ۱۶ شهریور ۱۳۸۹

بیا؛ این دل این هم دلیل.

| 2 نظر
مُد

دوشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۸۹

پارگی مُد شده است این روزها؛ شلوارها را می گویم.

| 6 نظر
« 1 ... 170 171 172 (173) 174 »

سرزمین نوستالوژی من:

کانال تلگرام «دردهای خاکستری»

دست‌چین دردها:

مهمان خاکستری:

‎آدمهایی هم هستند در زندگی که بدهکار زاده می‌شود. بدهکار به نزدیکان و دوران. بدهکار به دوستان و دشمنان. آدمهایی که هر خدمتی بکنند به وظیفه‌شان تبدیل می‌شود و هر انتظاری را که برآورده کنند انتظار بزرگتری می‌سازند. آدمهایی که در مقابل، اعتماد به نفس‌شان برای خواستن هر چیزی ذره-ذره آب می‌شود و برای کوچکترین لطف دیگران باید دریایی از دخالت در زندگی‌شان و شماتت برای زندگی‌شان را پذیرا باشند. آدمهایی که اگر لب به اعتراض باز کنند حق‌ناشناس‌اند و اگر سکوت کنند پس حق‌شان بوده. آدمهایی که همیشه باید پاسخ بدهند و اگر روزی بپرسند لابد نشانه‌ی بی‌اعتمادی‌شان است یا طماع‌ بودن‌شان. آدمهایی که همیشه مستحق مجازاتند. آدمهایی که برای خوبی‌های دیگران و اشتباهات خودشان باید قوی‌ترین حافظه‌های دنیا را داشته باشند همچنان که برای خدمات خودشان و کم‌لطفی‌های دیگران وظیفه دارند آلزامیر بگیرند. ‎آدمهایی سرشار از تناقض... پرحرف و شاد، دلشکسته و غمگین. آدمهایی خودمحاکمه‌گر برای هر خطایی از جانب هر کسی، و متهم و بدهکار به هر کسی. آدمهایی که وقتی حافظ می‌خوانند که "زین آتش نهفته که در سینه من است؛ خورشید شعله‌ایست که در آسمان گرفت" مکث می‌کنند و خیره می شوند و نفسی عمیق می‌کشند... بعد ناگهان دزدکی به اطراف نگاه می‌کنند مبادا برای همین هم متهم شوند به از خود متشکر بودن، به مظلوم‌نمایی، به قدرناشناسی، به خودبزرگ‌بینی... ‎بدهکاران همیشگي
[از فیس‌بوک «محبوبه زمانیان»]

ورود

شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید

دعوت:

مریم روستا
---------------------------------------
زرمان
---------------------------------------
نیکولا
---------------------------------------
برای خاطر آیه‌ها
---------------------------------------
عطش‌شکن
---------------------------------------
مجله «داستان همشهری»
-------------------------------------
کوچک‌های بزرگ
-------------------------------------
امروز لی‌لی چی می‌خونه؟
-------------------------------------
ماهی‌طلا
-------------------------------------
قناری معدن
-------------------------------------
ویار تکلّم
-------------------------------------
خرمالوی سیاه
-------------------------------------
حریم خصوصی

افراد آن‌لاین

8 کاربر آن‌لاين است (8 کاربر در حال مشاهده‌ی سایت مطالب سایت)

عضو: 0
مهمان: 8

بیشتر...