« 1 ... 164 165 166 (167) 168 169 170 ... 174 »
هم‌مسلک

چهارشنبه ۲۴ آذر ۱۳۸۹

هم‌حروف و هم‌مسلک‌اند؛ فاو و وفا!

| 3 نظر
قسم

سه شنبه ۲۳ آذر ۱۳۸۹

خداجون، اینقدر قسم نخور تو کتابت؛ باورت دارم.

| 3 نظر
سیب

دوشنبه ۲۲ آذر ۱۳۸۹

آدم و حوا دیروز سیب گاز زدند و حالا قلیان سیب می‌کشند!

| 1 نظر
رسانه‌های وطنی

یکشنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۹

مردم اگر از رسانه‌های وطنی حقیقت را نفهمند آن‌گاه پی افسانه می‌روند و افسون می‌شوند.

| 3 نظر
تمام

شنبه ۲۰ آذر ۱۳۸۹

آدم‌ها تمام می‌شوند، نه رابطه‌ها!

| 1 نظر
زود

جمعه ۱۹ آذر ۱۳۸۹

گاهی باید زود از دست داد!

| 1 نظر
به‌روز

پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸۹

شب‌ها به‌روز بود!!

| 1 نظر
غروب مَزْجْ

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۸۹

تصویر کوچک شده

[قبرستان روستای‌مان؛ مَزْجْ / 60 کیلومتری شاهرود / 20 آبان 89]

| 3 نظر
خون

چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۸۹

[شمر: حسین اگه معجزه داشت خودش رو نجات می‌داد / سریال مختارنامه]
معجزهٔ حسین(ع)، خونش است.

| 1 نظر
روز دانشجو

سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۸۹

تصویر کوچک شده

[به بهانه روز دانشجو]

| 3 نظر
رُبات‌ها

دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۸۹

رُبات‌ها از انسان دستور می‌گیرند، انسان‌ها اما از خدا دستور نمی‌گیرند!

| 1 نظر
عروس کور

یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۸۹

دختر نابینایی که تو تاکسی کنارم نشسته بود به‌ام گفت: ((لطف می‌کنید این اس‌ام‌اس رو بخونید واسم.)) نوشته بود ((ما عروس کور نمی‌خوایم.)) به‌اش گفتم نوشته: ((دختر روشندل مناسب ما نیست.))

| 4 نظر
خود

شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸۹

پسورد ((خود))م را گم کرده‌ام!

| 2 نظر
تَرک

جمعه ۱۲ آذر ۱۳۸۹

اگه یه روز تَرکت کرد بدون مُعتادت بوده نه عاشقت.

| 3 نظر
به بار/دار

پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸۹

خانم ((باردار))ی‌ که عقب تاکسی نشسته بود اشاره‌ای با شکم قلمبیده‌اش کرد و به همسرش گفت: ((حالا دیگه هم به بار است هم به دار.))

| 2 نظر
« 1 ... 164 165 166 (167) 168 169 170 ... 174 »

سرزمین نوستالوژی من:

کانال تلگرام «دردهای خاکستری»

دست‌چین دردها:

مهمان خاکستری:

‎آدمهایی هم هستند در زندگی که بدهکار زاده می‌شود. بدهکار به نزدیکان و دوران. بدهکار به دوستان و دشمنان. آدمهایی که هر خدمتی بکنند به وظیفه‌شان تبدیل می‌شود و هر انتظاری را که برآورده کنند انتظار بزرگتری می‌سازند. آدمهایی که در مقابل، اعتماد به نفس‌شان برای خواستن هر چیزی ذره-ذره آب می‌شود و برای کوچکترین لطف دیگران باید دریایی از دخالت در زندگی‌شان و شماتت برای زندگی‌شان را پذیرا باشند. آدمهایی که اگر لب به اعتراض باز کنند حق‌ناشناس‌اند و اگر سکوت کنند پس حق‌شان بوده. آدمهایی که همیشه باید پاسخ بدهند و اگر روزی بپرسند لابد نشانه‌ی بی‌اعتمادی‌شان است یا طماع‌ بودن‌شان. آدمهایی که همیشه مستحق مجازاتند. آدمهایی که برای خوبی‌های دیگران و اشتباهات خودشان باید قوی‌ترین حافظه‌های دنیا را داشته باشند همچنان که برای خدمات خودشان و کم‌لطفی‌های دیگران وظیفه دارند آلزامیر بگیرند. ‎آدمهایی سرشار از تناقض... پرحرف و شاد، دلشکسته و غمگین. آدمهایی خودمحاکمه‌گر برای هر خطایی از جانب هر کسی، و متهم و بدهکار به هر کسی. آدمهایی که وقتی حافظ می‌خوانند که "زین آتش نهفته که در سینه من است؛ خورشید شعله‌ایست که در آسمان گرفت" مکث می‌کنند و خیره می شوند و نفسی عمیق می‌کشند... بعد ناگهان دزدکی به اطراف نگاه می‌کنند مبادا برای همین هم متهم شوند به از خود متشکر بودن، به مظلوم‌نمایی، به قدرناشناسی، به خودبزرگ‌بینی... ‎بدهکاران همیشگي
[از فیس‌بوک «محبوبه زمانیان»]

ورود

شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید

دعوت:

مریم روستا
---------------------------------------
زرمان
---------------------------------------
نیکولا
---------------------------------------
برای خاطر آیه‌ها
---------------------------------------
عطش‌شکن
---------------------------------------
مجله «داستان همشهری»
-------------------------------------
کوچک‌های بزرگ
-------------------------------------
امروز لی‌لی چی می‌خونه؟
-------------------------------------
ماهی‌طلا
-------------------------------------
قناری معدن
-------------------------------------
ویار تکلّم
-------------------------------------
خرمالوی سیاه
-------------------------------------
حریم خصوصی

افراد آن‌لاین

2 کاربر آن‌لاين است (2 کاربر در حال مشاهده‌ی سایت مطالب سایت)

عضو: 0
مهمان: 2

بیشتر...